موده ذوى القربى رسالت رسول خدا 6 - ششم ؛ قول خداوند كه فرمود : « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » . « 1 » اين نيز يك امتياز خاصه براى آل محمد ( ص ) است كه ديگران فاقد آنند . پس اين مودت يك واجب عينى است كه از جانب خداوند فرض شده است و چنين واجبى بر ذمهء عموم مسلمين مىباشد . واجبى كه هيچ مؤمنى آن را حاصل نكند جز اينكه بهشت بر او واجب مىشود بدليل قول خداى تعالى كه فرمود : « . . . وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ » . « 2 » - و آنان كه ايمان آوردند و عمل شايسته بجاى آوردند در باغهاى مصفاى بهشتى براى ايشان در نزد پروردگارشان هرچه بخواهند مىباشد ، اين همان برترى بزرگ است . سپس « امام رضا » عليه السلام فرمودند اين است همان كه خداوند مىفرمايد : « ذلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى . » « 3 » - بشارت مىدهد خداوند آنان را كه ايمان آورده و كار شايسته نمودند . . . » اين استدلال « امام رضا » عليه السلام در تفسير و بيان آيات و روايات نازله و وارده در شأن اهل بيت بوده است ، لكن اكثر مسلمين به اين آيات وفا نكردند و حق اهل بيت را نديده انگاشتند . « ابو الحسن على ابن موسى » عليه السلام فرمودند : « پدرم از پدرش از آباء كرامش از امير المؤمنين عليهم السلام براى من حديث نمودند كه مهاجر و انصار همه اجتماع كردند و گفتند : اى رسول خدا همانا تو در زندگى مخارجى دارى هم خود و خانواده‌ات و هم واردين ، و اين مخارج نيز ، از ياد اين اموال ما و اين هم خون ما ( يعنى جانمان را نيز در اختيارت قرار مىدهيم ) پس با خوبى و پاداش نيكو اين

--> ( 1 ) - يونس 87 . ( 2 ) - شورى 22 . ( 3 ) - شورى 23 .